บทที่ 2091 สถานการณ์ของกษัตริย์ทูฟานในยามนี้ มิใช่ตัวอย่างอันชัดเจนของผู้ไร้ธรรมจนไร้คนเหลียวแลหรอกหรือ

ในที่สุด ร่างของเขาที่กระดูกหักไปกี่ท่อนแล้วก็ไม่อาจทราบได้ ก็ถูกเฉียงปาร่างสูงใหญ่กำยำกระแทกอัดติดกับรั้วไม้ของค่ายเชลยศึก

แล้วก็กระหน่ำแทงอย่างบ้าคลั่งต่อไป ทีละครั้ง… ทีละครั้ง…

พวกนายทาสทิเบตที่เดิมทียืนเกาะรั้วไม้ ต่างพากันถอยกรูดออกห่างจากจุดนั้นด้วยความขวัญหนีดีฝ่อ