บทที่ 211 ย่อมต้องเข้าวังไปหาเติ้งซ่างสือแห่งสำนักเครื่องเสวยสิ

ชั่วพริบตา เสียงร้องอุทานด้วยความตื่นตะลึงก็ดังระงมขึ้นพร้อมเพรียง เฉิงชู่ปี้ผู้มีหูตาว่องไวถึงกับเซถลาเกือบจะเอาหัวโขกเสาต้นข้างหน้า

นายแพทย์ใหญ่จางที่อยู่ข้างกายตกใจจนตัวสั่นเทิ้ม ใบหน้าชราซีดเผือดมองดูท่านซื่อเฉิงเฉิงที่เส้นเลือดตรงขมับกำลังเต้นตุบๆ

หวาดกลัวเหลือเกิน แต่จะวิ่งหนีก็วิ่งไม่ไหว ทำได้เพียงยืนนิ่งตัวแข็งทื่อราวกับท่อนไม้ แสร้งทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น