บทที่ 2137 พลังเวทของท่านอาจารย์ใกล้สะกดไม่อยู่แล้ว เกรงว่าจะชักนำอัสนีสวรรค์ลงมาสู่โลก

เฉิงชู่ปี้เห็นเจียชั่วคุรุกับหลางตัวก้มลงกราบตนอย่างศรัทธาแรงกล้า ก็อดหน้าดำคร่ำเครียดไม่ได้

“พวกท่านทำอะไรกันเนี่ย ยังไม่รีบลุกขึ้นมาอีก ข้าทำแบบนี้ไม่ได้คิดจะเอาชีวิตใครเสียหน่อย”

“แต่ต้องการให้พวกเผ่าตระกูลเก๋อรู้ว่า เจียชั่วคุรุ ท่านคือคุรุผู้บรรลุแจ้งในสายฟ้าแล้วต่างหาก”