บทที่ 2147 ข้าไม่ใช่ราชสีห์แห่งที่ราบสูงหลี่หมีเซี่ยคนเดิมอีกต่อไปแล้ว

จนกระทั่งถึงตอนนี้ หลี่หมีเซี่ย องค์ราชาแห่งเซี่ยงสยงผู้ถูกคุมขังมานานเกือบสามปีจนร่างกายและจิตใจด้านชาไปหมดแล้ว จึงค่อยเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

ทั่วทั้งใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ เขามองซากศพที่เลือดสาดกระจายเต็มพื้น แล้วมองบุคคลในแวดวงศาสนาสองรูปที่ยืนเก็บกวาดอย่างสุขุมเยือกเย็นหลังเพิ่งลงมือฆ่าคน

เฉิงเจี๋ยก้าวข้ามร่างของหลี่หมีเซี่ยไปอย่างไม่ใส่ใจ อาวุธสังหารอันโหดเหี้ยมในมือแทงฉึกเข้าที่ลำคอของมือสังหารชาวทูฟานที่นอนหมดสติอยู่โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย