บทที่ 2160 เจ็บตัวฟรีไปยกหนึ่ง สุดท้ายยังต้องหัวหลุดจากบ่าอีกหรือ

เฉิงชู่ปี้สายตาแข็งค้าง กวาดมองสิ่งมีชีวิตรูปทรงคล้ายมนุษย์กลุ่มนี้ที่กำลังคลานกระดึ๊บๆ ไม่ต่างอะไรจากพวกซอมบี้กลายพันธุ์สายคลานในหนังวันสิ้นโลก

ผ่านไปพักใหญ่ถึงอดไม่ได้ที่จะยกมือลูบหน้าแรงๆ อย่างหัวเสีย แล้วสบถออกมา

"…นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นวะเนี่ย มีใครช่วยบอกข้าทีได้ไหม?"