บทที่ 2189 พวกหัวหน้าเผ่าซูผีสมองยังไม่ฝ่อหมด

หลี่เค่อมองพี่ชู่ปี้ตาค้าง พลางกวาดตามองคนในจวนตูตูเหยาโจวที่มีเหลืออยู่แค่หยิบมือในยามนี้

“พี่ชู่ปี้ ท่านคิดจะทำอะไรกันแน่ ข้าราชการใต้สังกัดจวนตูตูเหยาโจวของเรามีอยู่แค่ไม่กี่คน ท่านแค่จะไปเป็นทูต ไยต้องใช้คนมากมายถึงเพียงนั้น?”

“น้องรักอย่าเพิ่งร้อนใจ ข้าไม่ได้ทำส่งเดชแน่นอน เจ้าลองคิดดูสิ พวกเราพี่น้องไม่กี่คนนี้จะอยู่บนที่ราบสูงนี้ได้อีกนานเท่าไร?”