บทที่ 2197 ไฉนนิกายเปิ่นโปขึ้นได้ แต่พุทธศาสนาเทียนจู้อย่างพวกเราจะขึ้นไม่ได้

เจียชั่วธรรมบาลส่ายหน้าเงียบๆ เฉิงธรรมบาลผู้นั้นลงมือทำการใด เคยเปิดโอกาสให้ผู้อื่นต่อรองด้วยเสียที่ไหน

พอนึกถึงสิ่งที่อีกฝ่ายกระทำมานับตั้งแต่ได้รู้จักกัน ก็กระจ่างแจ้งแก่ใจแล้ว

เมื่อเห็นฉยงโปปังเซ่อเอาแต่ทอดถอนใจอยู่นานสองนานโดยไม่ปริปาก เจียชั่วธรรมบาลจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยเตือนขึ้นมา