บทที่ 2217 อย่างไรเสียท่านพี่ก็มีประสบการณ์ชิ่งเหล้ามาอย่างโชกโชนแล้ว

"โอ๊ะโอ๋… นี่มิใช่ท่านรองเจ้ากรมจั่งซุนหรอกหรือ พวกเราสองพี่น้องได้พบกันอีกแล้วนะ"

"…" จั่งซุนชงเห็นเฉิงชู่ปี้แล้วอยากจะสะบัดแขนเสื้อหันหลังเดินหนีไปให้พ้นๆ แต่นี่คือท้องพระโรง มิใช่ตลาดข้างถนน

ยิ่งไปกว่านั้น โรคลับๆ ของท่านพ่อตน ยังต้องพึ่งพาตระกูลเฉิงคอยเจียดหลอดไค่ไซ่ลู่มาให้อยู่เรื่อยๆ