บทที่ 2220 พุงพลุ้ยนี้พิเศษยิ่งนัก ข้าจึงมั่นใจ ต้องเป็นท่านพ่อของเจ้าแน่ๆ

เฉิงชู่ปี้ผู้เพิ่งสร้างคุณูปการอันน้อยนิดจนแทบมองไม่เห็นให้แก่ระบบนิเวศของวังหลวงลั่วหยางแห่งต้าถัง รู้สึกว่าการอุทิศตนของตนช่างเล็กน้อยเหลือเกิน

แต่ในขณะเดียวกัน ก็ยังแอบกระหยิ่มใจอยู่ลึกๆ ก็นะ อุตส่าห์หาเหตุผลอันไร้ที่ติมารองรับการก่อเรื่องชั่วของตัวเองได้เนี่ย ข้านี่มันอัจฉริยะชัดๆ

เฉิงชู่ปี้อดหัวเราะฮิๆ ออกมาไม่ได้ พอรู้ตัวว่าหลุดพิรุธก็รีบกระแอมไอแก้เก้อ แล้วจ้ำอ้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว