บทที่ 2222 หมายตาตำแหน่งนายอำเภอลั่วหยางนี้มานานแล้ว

เฉิงชู่ปี้ยังคงควงมีดเล่มโตแล่เนื้อปลาบางเฉียบอย่างคล่องแคล่วพลิ้วไหว

ต่อให้เป็นยุคหลัง หากจะแล่ของแบบนี้ก็ทำได้แค่อาศัยฝีมือคน เครื่องจักรไม่มีทางหั่นได้บางขนาดนี้เด็ดขาด

ครั้นหลี่ซื่อหมินพร้อมภรรยาและบุตรีนั่งลงภายในตำหนักเหยากวง ต่างพากันมองเนื้อปลาบางเฉียบที่เรียงรายราวกับปีกผีเสื้อในจานเคลือบเงาด้วยสีหน้าทึ่งจัด