บทที่ 2229 เป็นคนที่เห็นแก่ความแค้นส่วนตัว จนไม่สนใจงานการงั้นหรือ

ชุยลั่วหยางเห็นว่าในบรรดาผู้ใต้บังคับบัญชาด้านหลังตน นอกจากเติ้งสมุหบัญชีที่ยืนอ้าปากค้างตาค้างเหมือนกันแล้ว

บรรดาขุนนางและเจ้าหน้าที่แห่งที่ว่าการอำเภอลั่วหยางต่างล้วนล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อ หยิบสิ่งที่ดูคล้ายเอกสารส่งมอบงานออกมา แล้วยื่นส่งให้เฉิงชู่ปี้ด้วยความนอบน้อม

ชุยลั่วหยางมองดูเหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาที่แต่เดิมควรร่วมหัวจมท้ายก้าวหน้าถอยหลังไปด้วยกัน ทว่ากลับพากันควักของออกมาเพียงเพราะคุณชายสามเฉิงเอ่ยปากแค่คำเดียว