บทที่ 224 สาวใช้ของเปิ่นหวางไม่ใช่เสี่ยวเอ้อในโรงเตี๊ยม

เฉิงชู่ปี้หน้าดำคร่ำเครียด จ้องมององค์ชายเสเพลผู้นี้ที่บังอาจมาหัวเราะเยาะตนต่อหน้าต่อตา

ชวนให้อยากถอดพื้นรองเท้าฟาดหน้ามันจริงๆ

หลี่เค่อเองก็เหมือนจะเริ่มสำนึกได้ว่า การหัวเราะเยาะคนตระกูลเฉิงต่อหน้านั้นอันตรายขนาดไหน