บทที่ 2240 ไม่เป็นไร พวกเราไม่มีอุปกรณ์ตกปลา แต่ท่านพ่อข้ามี

เฉิงชู่ปี้ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา กะพริบตาปริบๆ รู้สึกว่าลวดลายบนเพดานห้องนี้ดูไม่ค่อยคุ้นตาพิกล

พอพลิกตัวลุกขึ้นนั่ง ถึงได้สังเกตเห็นว่าตนเองกลับนอนหลับไปทั้งชุดเสียอย่างนั้น

เฉิงชู่ปี้ลูบคลำเสื้อผ้าบนตัวด้วยสีหน้างุนงงเป็นไก่ตาแตก ไม่ถูกสิ จำได้ว่าหลังจากไปนั่งดื่มเหล้ากับพวกผู้อาวุโสที่เรือนหน้ามาอีกยก