บทที่ 2252 ตอนนี้ยังคงเป็นขาใหญ่เจ้าถิ่นแห่งลั่วหยาง… อ๊ะไม่ใช่ ขุนนางพ่อแม่ราษฎร

ผู้ตรวจการกวนขนลุกซู่ไปทั้งตัว "ไอ้บ้าเอ๊ย! เจ้าจะพูดจาให้มันดูเป็นผู้เป็นคนหน่อยไม่ได้หรือ ข้ามีชื่อมีแซ่ชัดเจน ไฉนพอผ่านปากเจ้าถึงกลายเป็น 'พ่อคนนั้น' ไปได้!"

"ยังจะมาพูดเรื่องวาสนาอะไรอีก นั่นมันเวรกรรมชัดๆ มิใช่หรือ!" พอนึกถึงเรื่องน่าอับอายในอดีต ผู้ตรวจการกวนก็อยากจะสาวหมัดใส่คุณชายสามเฉิงให้เลือดสาดกระจายไปห้าก้าวเหลือเกิน

แต่ก็ไม่รู้ว่าเลือดใครจะสาดกันแน่… ถึงจะเป็นลูกผู้ชาย อย่างน้อยก็ต้องมีความเลือดร้อนกล้าหาญบ้างมิใช่หรือ?