บทที่ 2292 ใช้ความสามารถตอกหน้าจนบัณฑิตอยู่อย่างมิสู้ตาย

เหล่าผู้ตรวจการคิดจะขยับเท้าหนี ทว่ายามนี้ บรรดาคนตระกูลเฉิงร่างบึกบึนกำยำต่างพากันยืนกุมด้ามดาบ แผ่รังสีสังหารปิดกั้นถนนเส้นที่ไม่ได้กว้างขวางอะไรสายนี้ไว้จนแน่นขนัด

ส่วนทางด้านอ๋องอู๋ พอได้ยินว่าพี่ชู่ปี้ไม่คิดจะลงไม้ลงมือ ก็ผ่อนคลายลงทันตา

เขายิ้มร่าพลางสอดมือเข้าแขนเสื้อ วางท่าทีธุระไม่ใช่ เปิ่นหวังขอยืนกอดอกดูอยู่ห่างๆ