บทที่ 2299 นอนจมกองเลือดบนถนนเมืองลั่วหยาง จะเป็นหรือตายไม่เกี่ยง

จ้านจวินมัว เหลียงเหมิ่งเปียว และซุนจิ้นต่างพากันงงเป็นไก่ตาแตก เมื่อครู่นี้เพิ่งจะคุยเรื่องนี้กันไปหยกๆ มิใช่หรือ?

ทว่าเมื่อเห็นใบหน้าถมึงทึงเปี่ยมจิตสังหารจนบิดเบี้ยวด้วยเพลิงโทสะของหลี่โย่ว กอปรกับนึกถึงภาพที่จางสื่อจอมปากกรรไกรด่ากราดองค์ชายในห้องหนังสือจนหน้าชาเมื่อครู่

ตอนนี้องค์ชายเรียกพวกตนสองคนเข้ามาอีก ไม่ต้องบอกก็รู้ คงถูกเฉวียนว่านจี้ยั่วโมโหจนเส้นเลือดแทบแตกเป็นแน่