บทที่ 2315 หากอยากให้ทุกอย่างราบรื่นปลอดภัย พวกเรามีแต่ต้องออกจากจงหยวน

หลี่เค่อประสานมือคารวะคุณชายสามเฉิงด้วยสีหน้าเลื่อมใสจากใจจริง มีเพียงพี่ชู่ปี้ผู้ใจกล้าแต่ละเอียดรอบคอบเช่นนี้เท่านั้นที่กล้าคิดอะไรพรรค์นี้

หากตนมีลูกน้องประเภทนี้อยู่ใต้บังคับบัญชา หึหึ หลี่เค่อคิดว่าถ้าตนไม่เนรเทศคนพวกนี้ไปเป็นทหารประจำการที่ชายแดนห่างไกลสักพันลี้ แต่ยอมให้ปลดเกษียณกลับไปใช้ชีวิตวัยชราที่บ้าน นั่นก็นับว่าตนเปี่ยมด้วยเมตตาธรรมล้นพ้นแล้ว

แต่พอลองคิดดูอีกทีก็จริง… ด้วยมันสมองและความเจ้าเล่ห์ของพี่ชู่ปี้ หากใครคิดจะแอบตุกติกก่อเรื่องลับหลังเขาละก็ จึ๊ๆ… เกรงว่าจุดจบก็คงไม่ได้ดีไปกว่าการถูกเนรเทศไปเป็นทหารชายแดนพันลี้สักเท่าใด