บทที่ 2330 แต่โบราณกาลมา อัจฉริยะฟ้าประทานล้วนมิอาจใช้ตรรกะธรรมดามาตัดสิน

"ช่วงนี้สามีเจ้าเหนื่อยแย่เลยล่ะสิ?"

หลี่ซื่อหมินเลียไอศกรีมไปพลาง ทอดสายตาเปี่ยมเมตตามองบุตรสาวแท้ๆ ที่กำลังเอร็ดอร่อยกับไอศกรีมอยู่ตรงนั้นไปพลาง

"อื้อๆ หลายวันมานี้ ทั้งสวี่รองนายอำเภอและเสมียนหลี่ต่างก็บาดเจ็บทั้งคู่ พี่สามต้องรีบไปตรวจอาการพวกเขาที่ที่ว่าการอำเภอแต่เช้าตรู่ทุกวันเลยเพคะ"