บทที่ 2335 จู่ๆ ก็นึกครึ้ม ข้าอยากจะก่อกบฏขึ้นมาเสียอย่างนั้น

หลี่โย่วไม่คิดว่าตนจะโชคดีเหมือนพี่สี่ อย่างน้อยพี่สี่ก็เคยเป็นที่โปรดปราน เสด็จพ่อจึงยังตัดใจลงมือไม่ลง พอจะปล่อยให้เอาตัวรอดไปวันๆ ได้

ทว่าสิ่งที่รอตนอยู่อาจเป็นผ้าขาวสามเชียะ ไม่ก็ยาพิษหงอนกระเรียนแดงสักกา (ของแท้นะ ไม่ใช่สูตรลับถุงเท้าเน่าหมดอายุของตระกูลเฉิง)

“ท่านอ๋องมีปรีชาญาณยิ่งใหญ่ เพียบพร้อมทั้งบุ๋นบู๊ สวรรค์ประทานพรสวรรค์มาให้ เหนือกว่าองค์รัชทายาทผู้นั้นนับร้อยเท่าพ่ะย่ะค่ะ”