บทที่ 2359 ข้าใช่คนไร้จิตสำนึกไร้ยางอายพรรค์นั้นหรือ

“เจ้าหัวเราะอะไร”

“น้องก็กำลังส่งเสียงหัวเราะเย้ยหยันใส่พวกผู้ตรวจการว่างงานพวกนั้นน่ะสิขอรับ”

“เหอะๆ…” เฉิงชู่ปี้คร้านจะใส่ใจไอ้คนปากอย่างใจอย่าง เพราะอย่างไรเสียการที่หมอนี่แอบนินทาเขาในใจก็ไม่ใช่เพิ่งมีแค่วันสองวัน