บทที่ 2363 เอ้อร์หลางแห่งจวนเว่ยกั๋วกงหลี่ที่เตร็ดเตร่ไปทั่วโลกกลับมาแล้ว

หลี่เป่าเงยหน้าขึ้นด้วยความตกตะลึง มองดูเว่ยกั๋วกงผู้ซึ่งแม้ต้องเผชิญหน้ากับกองทัพนับหมื่นนับแสน ก็ยังคงเยือกเย็นไม่สะทกสะท้าน

เขาไม่เคยนึกฝันเลยว่า ท่านกั๋วกงผู้เปี่ยมด้วยปรีชาญาณทั้งบุ๋นและบู๊ ยามปกติก็วางตัวสุขุมสง่างามดั่งวิญญูชนเสมอ เว้นเสียแต่เวลาสั่งสอนคุณชายรองจนฟิวส์ขาด จะหลุดสบถคำเช่นนี้ออกมาได้

"มองอะไรของเจ้า" หลี่จิ้งรู้ตัวว่าเสียกิริยา เมื่อเห็นหลี่เป่ายังคงยืนตาค้างจ้องตนตาไม่กะพริบ ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกร้อนผ่าวที่ใบหน้าชรา ก่อนจะถลึงตาใส่ไปทีหนึ่ง