บทที่ 2381 ไงล่ะ คิดว่าเหล่าเฉิงเป็นคนหยาบช้าจริงๆ รึ

ทว่าเฉิงเหย่าจินผู้ล่ำสันบึกบึนกลับเดินดุ่มๆ ไปหยุดตรงหน้าขงอิ่งต๋า เท้าสะเอวสองข้าง ก้มมองขงอิ่งต๋าที่ผอมแห้งราวกับลิงกังพลางแสยะยิ้ม

"เหอะๆ… ข้าว่านะตาแก่ข่ง ที่เจ้าคุยกับฝ่าบาทน่ะ ตกลงมันคือกระดาษสำหรับเขียนหนังสือ หรือกระดาษชำระเอาไว้เช็ดก้นกันแน่?"

พอได้ยินคำนี้ ขงอิ่งต๋าก็ได้ยินเสียงกลั้นหัวเราะฟี้ๆ พรูๆ ดังมาจากฝั่งขุนนางฝ่ายบู๊ ใบหน้าของเขาพลันเปลี่ยนเป็นสีตับหมูทันควัน