บทที่ 2390 เรื่องใต้สะดือไม่มีใครเชี่ยวชาญไปกว่าพี่ชู่ปี้อีกแล้ว

หลี่เค่อค่อยๆ ลืมตาขึ้น มองดูเพดานห้อง พลางอ้าปากหาวหวอดใหญ่อย่างเกียจคร้าน แล้วเอื้อมมือไปควานหาข้างกาย

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อใดที่เจียหลันซึ่งนอนร่วมเตียงได้ลุกออกไปแล้ว หลี่เค่อเดาะลิ้น พึมพำอะไรเบาๆ สักอย่าง จากนั้นจึงยันกายลุกขึ้นนั่ง

เขาเอามือเท้าเอวตัวเอง อืม… ดูท่าแล้ว ประเดี๋ยวคงต้องให้ยอดฝีมือด้านการนวดในจวนมาช่วยกดจุดนวดเฟ้นให้สักหน่อย