บทที่ 242 ปฏิกิริยาแรกของเขาต้องไม่ใช่เอ่ยปากชมพวกเราแน่ แต่คงอยากจะฟาดเราสองคนมากกว่า

เมื่อมองไปรอบๆ สิ่งที่เห็นคือใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเหยียดหยามและรังเกียจ ยิ่งสัมผัสได้ถึงความอุ่นชื้นที่เป้ากางเกง สีหน้าของผู้ตรวจการกวนก็ยิ่งดูย่ำแย่ลง

"บังอาจ! พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าเขาเป็นใคร นายท่านของข้าเป็นถึงผู้ตรวจการเชียวนะ!" ผู้ติดตามเห็นท่าไม่ดีก็ร้อนใจ ตะโกนออกไปด้วยเสียงอันดัง

"ผู้ตรวจการเรอะ ผู้ตรวจการแล้วมีสิทธิ์มายืนขวางกลางถนนหรือยังไง"