บทที่ 244 รอยยิ้มที่ดูไม่สำรวม พอได้ท่านลุงหลี่ช่วยปรับแก้นิดเดียวก็…

หลี่เค่อที่กำลังง่วนอยู่กับการอวดผลงานด้วยความกระปรี้กระเปร่า พอได้ยินคำพูดนี้ของบิดาแท้ๆ ก็พลันหน้ามืดขึ้นมาทันที

ขาสองข้างอ่อนยวบเหมือนเส้นหมี่ลวกน้ำร้อน แทบจะทรุดฮวบลงไปกองตรงนั้น

ในเวลานี้ หลี่เค่อถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่า สายตาของบิดาแท้ๆ ที่หันมามองตนนั้นคมกริบดั่งสายฟ้าฟาด