บทที่ 2449 บนกระดาษขาวเขียนไว้ว่า ลูกคารวะเสด็จพ่อ

หลังจากถงอันต้าจ่างกงจู่สั่งให้หลี่เปิ่งหัวหน้าองครักษ์ยิงจดหมายข้ามกำแพงสูงเข้าไปแล้ว ก็ปล่อยม่านรถม้าลงมา

นางหลับตาทั้งสองข้าง หวังจะข่มใจให้สงบ ทว่าแม้ในรูหูจะยัดเศษผ้าเอาไว้แล้ว เสียงกลองชวนโมโหนั่นก็ยังสั่นประสาทจนกระสับกระส่ายอยู่ดี

ในยามนี้ ถงอันต้าจ่างกงจู่ย่อมรู้ดีแก่ใจว่าตนกำลังตกอยู่ในสภาพกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ไม่มีทางถอยให้เลือกเดินแม้แต่น้อย