บทที่ 2456 ลูกเขยก็เลยคิดว่า ในเมื่อจะทำแล้ว ก็ทำให้ถึงที่สุดไปเลย

"หา?!" หลี่หมิงต๋าอุทานออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ ก่อนจะหันขวับไปมอง "พี่สามเฉิง ท่านบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า?"

นางเห็นรอยยิ้มแหยที่ยังคงรักษามารยาทเอาไว้ของสามี ก่อนที่เขาจะเอ่ยแก้ตัวด้วยความเก้อเขินเล็กน้อย

"วางใจเถอะ ขนหน้าแข้งไม่ร่วงสักเส้น แล้วก็ไม่ได้กระเด็นไปไกลขนาดนั้นเสียหน่อย อย่างมากก็แค่สามถึงห้าวาเท่านั้นเอง…"