บทที่ 2463 ทำไมรึ ก่อนหน้านี้พวกเขาเคยไว้หน้าข้าด้วยหรือไง

หลี่ซื่อหมินยืนนิ่งอึ้ง มองดูหลี่เต๋อเจี่ยงที่ยืนอยู่เบื้องหน้า ซึ่งเวลานี้คนทั้งร่างดูราวกับเปี่ยมล้นไปด้วยไฟในการต่อสู้และพลังใจอันยากจะบรรยาย ขณะกำลังเอ่ยพรรณนาฉอดๆ

พอหยิบยกเอาการร่อนเร่พเนจรสุดหล้าฟ้าเขียว เที่ยวผจญภัยอย่างไร้แก่นสารของตนเองมาพูด ผสานเข้ากับคำพูดที่ฟังดูมีหลักการยิ่งของเฉิงชู่ปี้

กระทั่งหลี่ซื่อหมินยังรู้สึกอดไม่ได้ว่า เจ้าเด็กเฉิงชู่ปี้คงจะเป่าหูหลี่เต๋อเจี่ยงจนเพี้ยนไปแล้วเป็นแน่ ไม่สิ…