บทที่ 2496 ลูกเขยในฐานะนายอำเภอลั่วหยาง ย่อมต้องรู้อยู่แล้ว

เฉิงชู่ปี้กับหลี่เค่อกำลังนั่งคุยโวโอ้อวดกันอยู่ที่เรือนหลังที่ว่าการอำเภอ พลางเคาะถาดไม้ไผ่เล่นแก้เบื่อ

พร้อมกับทบทวนแผนการเมื่อคืนว่ามีจุดไหนที่พลาดหรือทิ้งร่องรอยไว้หรือไม่

หลี่อี้ฝู่กับสวี่จิ้งจงเดินไปยังสถานที่ทำงานด้วยความฮึกเหิม เวลานี้พวกเขาอยากจะแหงนหน้ากู่ร้องออกมาดังๆ เพื่อระบายความอัดอั้นตันใจในอกให้หมดสิ้น