บทที่ 250 หัวเราะระริกระรี้กันนัก คิดว่าตัวเองแน่จริงก็เข้ามาสิ

หลี่ซื่อหมินลุกขึ้นยืน รีบส่งสัญญาณให้ขันทีและทหารองครักษ์ยกโต๊ะมาตั้งไว้ข้างกายทันที

เมื่อหลี่ยวนเดินเข้ามาใกล้ หลี่ซื่อหมินจึงประสานมือคารวะด้วยสีหน้าสำรวม "ลูกกราบทูลเสด็จพ่อ"

ครานี้ หลังจากได้ใช้เวลาอยู่ร่วมกันหลายเดือนที่พระราชวังจิ่วเฉิง แม้ความสัมพันธ์ของสองพ่อลูกจะยังคงมีความกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง