บทที่ 2530 น้องเข้าใจแล้ว หวังเพียงว่าเข้าใจตอนนี้ยังไม่สายเกินไป

หลี่เฉิงเฉียนชะงักไป รีบยื่นมือออกไปพยุงเขาขึ้นมา แล้วมองดูใบหน้าของน้องหกหลี่โย่วที่อายุน้อยกว่าตนแท้ๆ

แต่กลับดูผ่านโลกมามากกว่าจนเห็นได้ชัด กระทั่งขมับทั้งสองข้างยังมีเส้นผมสีดอกเลาแซมอยู่

หลี่เฉิงเฉียนนิ่งอั้นอยู่หลายอึดใจ ก่อนจะเค้นคำพูดออกมาได้ประโยคหนึ่ง "น้องหก เจ้าทำไปทำไมกัน?"