บทที่ 2548 ความจริงท่านพ่อตาเองก็ยังจัดการไม่สำเร็จ แต่คำนี้พูดออกไปไม่ได้เด็ดขาด

เมื่อเห็นสายตาเป็นประกายวิบวับของเจ้าตัวดีทั้งสอง ต่อให้เป็นหัวหน้าองครักษ์คนสนิทของฝ่าบาทที่มีจิตใจมั่นคงรับแรงกดดันได้ดีเพียงใด ยามนี้ก็ยังอดรู้สึกเสียวสันหลังวาบจนหนังหัวชาดิกไม่ได้

ทว่าแม้หนังหัวจะชาเพียงไร เรื่องที่ควรรายงานก็ยังต้องพูด หลังจากคารวะหลี่ซื่อหมินแล้ว จ้าวคุนจึงทูลเล่าเรื่องที่พวกคุณชายสามเฉิงกับหลี่เค่อกระซิบกระซาบกันเมื่อครู่ออกมาจนหมดเปลือก

หลี่ซื่อหมินหน้าดำทะมึน ตวัดสายตาไปมองคุณชายสามเฉิงที่กำลังส่งยิ้มแห้งๆ อย่างกระอักกระอ่วนแต่ยังคงรักษาไว้ซึ่งมารยาท