บทที่ 2573 คำใบ้ที่โจ่งแจ้งขนาดนี้ ท่านย่อมเข้าใจ…

"นายท่าน นายท่านขอรับ…" เสียงร้องเรียกอย่างร้อนรนดังจากไกลเข้ามาใกล้ นั่นคือเสียงของพ่อบ้าน

หวังเสวียนเช่อจึงค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นนั่งอย่างหมดเรี่ยวแรง ปรือตาขึ้นมองออกไปนอกประตูห้องหนังสือ

พลันเห็นพ่อบ้านกำลังสาวเท้าเร็วรี่อยู่ข้างหน้า ส่วนด้านหลังพ่อบ้านเฒ่า มีร่างที่คุ้นตาอยู่บ้างสองร่าง กำลังก้าวอาดๆ มุ่งตรงมาทางนี้