บทที่ 2588 แม่คนงามปานภาพวาด ดันเอาเรื่องขายหน้าของตัวเองมาแฉจนหมดเปลือก

แม่ทัพเฉิงลูบเคราดกหนาราวเข็มเหล็ก ดวงตาโตดั่งกระดิ่งทองแดงคู่นั้นไร้ซึ่งความเคืองแค้นต่อลูกชายในไส้ เหลือเพียงความชื่นชมและเอ็นดูอย่างล้นเหลือ

ไม่เลวๆ ไม่เสียแรงที่เป็นเจ้าสาม พรสวรรค์และหน้าตาถอดแบบข้าไปเปี๊ยบ รู้จักคิดอ่านได้รอบคอบถึงเพียงนี้ กลัวว่าจะเขียนทำลายภาพลักษณ์อันสูงส่งสง่างามของพ่อบังเกิดเกล้าให้มีมลทิน

ถึงได้ตัดสินใจฉวยโอกาสกอบกู้ชื่อเสียงให้เจ้าเด็กหวังเสวียนเช่อนั่น เอาบทความนี้มาซ้อมมือ เพื่อวันหน้าจะได้เขียนมหากาพย์ผลงานชิ้นเอกให้พ่อบังเกิดเกล้า