บทที่ 2594 เรียกตัวจ้าวกั๋วกง… ช่างเถอะ รีบเรียกสายลับหน่วยซิ่วอีมาพบเรา

เวลาผ่านไปราวหนึ่งก้านธูปเต็มๆ หลี่ซื่อหมินถึงได้เงยหน้าขึ้นมา แววตานั้นดูราบเรียบไร้อารมณ์ใดๆ หลุดรอดออกมาแม้แต่น้อย

ทำเอาคุณชายสามเฉิงกับหลี่เค่อ สองหน่อใจกล้าหน้าหนาเป็นทุนเดิม ถึงกับเสียวสันหลังวาบ ขนลุกซู่ไปทั้งตัว

ในที่สุด หลี่ซื่อหมินก็เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่าเล็กน้อย