ตอนที่ 260
บทที่ 260 โชคดีที่ผู้เฒ่าอย่างข้ามีโรคประจำตัว ตกใจไม่ได้ เฮ้อ
minibunny · 6,870 ตัวอักษร
ล่วงเข้าสู่ช่วงเที่ยงวัน เพิ่งจะกินมื้อเที่ยงเสร็จ นายแพทย์ใหญ่ทั้งสองกำลังนั่งจิบน้ำชาพลางคุยโม้โอ้อวดฆ่าเวลากันอยู่
พลันได้ยินเสียงฝีเท้าเร่งร้อนดังมาจากด้านนอก ก่อนจะเห็นเจ้าหน้าที่คนหนึ่งวิ่งหน้าตาตื่นผลุนผลันเข้ามา
"ท่านนายแพทย์ใหญ่ทั้งสอง แย่แล้วขอรับ! แม่ทัพใหญ่หลิวหงจีมาที่สำนักแพทย์หลวง พาคนมากลุ่มใหญ่ ท่าทางดุดันน่ากลัว บอกว่าต้องการพบท่านซื่อเฉิงเฉิงขอรับ!"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น