บทที่ 2637 เขาจั่งซุนอู๋จี้คิดจะถอนตัว ทว่าพวกเราหรือจะยอมให้เป็นไปตามใจเขา

พอสิ้นประโยคนี้ บรรดาตาเฒ่าใกล้ฝั่งที่เมื่อครู่ยังนั่งห่อเหี่ยวหมดอาลัยตายอยากก็พลันลนลานขึ้นมาทันที

เจิ้งหยวนโซ่วโบกมือขึ้น ผู้ดูแลเรือนจึงได้แต่ค้อมคารวะเจิ้งหยวนโซ่วหนึ่งทีก่อนจะรีบสาวเท้าก้าวออกจากศาลากลางน้ำไปอย่างรวดเร็ว

ยามนี้เอง เจิ้งหยวนโซ่วถึงเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้ากังขาเต็มประดา