บทที่ 265 คิดจะแย่งชื่อเสียงของข้าไปเรอะ ไสหัวไปให้พ้น!

เฉิงชู่ปี้กล่าวถึงตรงนี้ ก็ผลักหนิวเหว่ยถัวที่ยืนเซ่อซ่าออกไปอย่างแรง ก่อนจะหันหลังสะบัดก้นเดินจากไปทันที

ทุกคนต่างยืนอ้าปากค้างมองตามแผ่นหลังของเจ้าสามสกุลเฉิง มองดูเขาเหวี่ยงตัวขึ้นหลังม้า ดึงบังเหียนเลี้ยวกลับ แล้วควบม้าพุ่งทะยานลงจากเนินดินมุ่งหน้ากลับสู่นครฉางอาน

"นี่มัน… นี่มันอะไรกันเนี่ย… พี่ชู่ปี้! พวกเราเป็นสหายร่วมเป็นร่วมตาย เคยตัดหัวไก่ จุดธูปเผากระดาษสาบานกันเชียวนะ ทำไมท่านถึงไม่แต่งบทกวีส่งข้าบ้างล่ะ!!!"