บทที่ 2674 ยามมีเรื่องก็เรียกลูกเขยคนโปรด พอพลิกลิ้นก็กลายเป็นเจ้าสามตระกูลเฉิง

“ยาเนี่ยนะ? ยาที่ระเบิดได้เนี่ยนะ?!” สองพ่อลูกหลี่เค่อกับหลี่ซื่อหมินโพล่งออกมาพร้อมกัน

สีหน้าของหลี่ซื่อหมินพลันมืดครึ้มลงทันตา เขายิ้มเย็นเยียบพลางกวาดสายตามองลูกเขยตัวดีที่วันๆ เอาแต่สร้างเรื่องปวดหัวไม่เว้นแต่ละวัน

“ดี ดี ดีมาก! งั้นเจ้าลูกเขย ไหนเจ้าลองว่ามาซิ ไอ้ที่ว่ายาซึ่งระเบิดได้เนี่ย มันใช้รักษาโรคอะไรได้บ้าง?”