บทที่ 2740 จิ้นอ๋องหลี่จื้อผู้ถูกโชคชะตาเล่นตลกซ้ำแล้วซ้ำเล่า

หลี่ซื่อหมินสะอึกอยู่ในอก อดไม่ได้ที่จะกลอกตาใส่ เลิกชายเสื้อขึ้นแล้วหันหลังเดินตรงไปยังตำหนักเหวินเฉิง

เฉิงชู่ปี้เห็นการกลอกตาแบบไม่ปิดบังของโอรสสวรรค์แห่งต้าถังก็รู้สึกปวดตับขึ้นมา ตะขิดตะขวงใจจนต้องกระซิบกับหลี่เค่อเบาๆ

"เมื่อกี้พ่อเจ้าทำหน้าแบบนั้นหมายความว่าไง คงไม่ได้ยังผูกใจเจ็บเรื่องที่พวกเราสองคนพังประตูกำแพงวังของเขาหรอกนะ"