บทที่ 2754 ท่านพ่อตา ลูกเขยไม่ได้มีเล่ห์เหลี่ยมร้ายกาจขนาดนั้นเสียหน่อย

หลี่ซื่อหมินอ้าปากค้าง มองดูคุณชายสามเฉิงที่ยืนพูดจาฉอดๆ อย่างหนักแน่นและเปี่ยมด้วยเหตุผลอยู่ตรงหน้า

แล้วก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองก้อนหินเล็กๆ บนโต๊ะยาวที่เจ้าตัวนำมาวางเป็นเงื่อนไขสมมุติเหล่านั้นอีกครา

เฉิงชู่ปี้สบตากับหลี่ซื่อหมินโดยไม่มีความขลาดกลัวแม้แต่น้อย ในเมื่อเขารู้ดีแก่ใจว่าในประวัติศาสตร์ หลี่ซื่อหมินเป็นคนที่เห็นแก่ความหลังอย่างยิ่ง