บทที่ 2765 เพราะผู้น้องเชื่อว่า พี่ชู่ปี้ย่อมไม่ทำร้ายข้าเป็นแน่

“…” หลี่ซื่อหมินปรายตาค้อนใส่คุณชายสามเฉิงที่มีสีหน้าลับๆ ล่อๆ แต่ก็อดคิดตามไม่ได้ว่า เจ้าเด็กนี่พูดมาก็มีเหตุผล

คนของสำนักเต๋าที่เข้ารับราชการนั้นมีอยู่ไม่น้อยจริงๆ ทว่าพระสงฆ์องค์เจ้าที่โกนหัวโล้นน่ะหรือ… คนที่โกนหัวบวชเป็นพระแล้วมารับราชการยังไม่เคยมีสักคนเดียว

เพราะอย่างไรเสีย พระที่มีรอยแผลเจิมรับศีลอยู่บนหัว นอกเสียจากจะเป็นขุนนางฝ่ายสงฆ์แล้ว ราชสำนักก็คงไม่อาจมอบตำแหน่งขุนนางอื่นใดให้อีก