บทที่ 2767 หลี่จื้อถูกลดขั้นเป็นเป่ยไห่จวิ้นอ๋อง จ้าวกั๋วกงถูกปลดเป็นสามัญชน

จั่งซุนอู๋จี้เงยหน้ามองคุณชายสามเฉิงด้วยความระแวง จากนั้นก็ก้มลงมองกระดาษที่เขียนตัวอักษรไว้เต็มแผ่น

เสียงของเฉิงชู่ปี้พลันดังสะท้อนก้องอยู่ข้างหู

"นี่คือยอดอุบายที่ข้าเฉิงผู้นี้ทุ่มเทหยาดเหงื่อแรงกายคิดค้นขึ้นมาให้ท่าน หลังจากได้รับพระบัญชาจากฝ่าบาท อย่างน้อยที่สุดก็ช่วยให้ท่านได้อยู่อย่างสงบสุขในแถบจงหยวน ไม่ต้องตกระกำลำบากตรากตรำเดินทาง พลัดพรากจากบ้านเกิดเมืองนอนไปแก่ตายอย่างโดดเดี่ยว…"