บทที่ 2788 บอกความในใจกับเรามา ว่าพวกเจ้าคิดจะจัดการกับลูกเขยคนโปรดของเราอย่างไร

“เจ้าเด็กเฉิงสามคนนั้น ช่างสรรหาเรื่องมาป่วนประสาทแท้ๆ เฮ้อ… น่าปวดหัวชะมัด”

“พวกเรายังปวดหัวขนาดนี้ ฝ่าบาทที่ต้องคอยตามเช็ดก้นให้เจ้าเด็กนั่นทุกเมื่อเชื่อวันคงยิ่งปวดหัวกว่า”

“เจ้าเด็กนี่ความสามารถล้นเหลือ ตอนไปปกครองหัวเมืองผลงานก็ยอดเยี่ยมกระเทียมดอง แต่พอเอามาไว้ในราชสำนัก ก็ถอดแบบพ่อมันมาเปี๊ยบ กลายเป็นตัวป่วนประสาทชาวบ้าน…”