บทที่ 2791 หนังสือทางการของกรมพิธีการทูตยี่สิบเอ็ดข้อ

หลี่เค่อมองดูพี่ชู่ปี้ที่หน้าตาบึ้งตึงมืดมนจนแทบจะคั้นน้ำออกมาได้ เขาลุกขึ้นยืน ไพล่มือทั้งสองไว้ข้างหลัง แล้วค่อยๆ ก้าวเดินไปมาอยู่ในห้อง

แถมยามที่เปลือกตากะพริบเปิดปิด ประกายสังหารประดุจสายฟ้าแลบแปลบปลาบก็แผ่ออกมาจนพาให้ขนลุกซู่ไปทั้งตัว

ไอ้พวกเตี้ยแคระแคว้นวา ก่อนหน้านี้ฉวยโอกาสตอนเกิดความวุ่นวายที่ลั่วหยางก่อเรื่องก่อราวก็แล้วไปเถอะ คิดเสียว่าเดี๋ยวราชสำนักคงออกหน้าจัดการสะสางปัญหานี้เอง