บทที่ 2814 ใช้ทำศึกทางน้ำเยี่ยงนี้ ช่างป่าเถื่อนเกินไปแล้ว

กระสุนปืนพุ่งเข้าปะทะเสากระโดงท้ายของเรือเป้าลำนั้นพอดี พร้อมเสียงสนั่นหวั่นไหว เสากระโดงไม้ที่หนาอย่างน้อยหลายชุ่นถูกลูกปืนแบบผูกโซ่ฟาดเข้าอย่างจัง เศษไม้แตกกระจายปลิวว่อนไปทั่ว

ตามมาด้วยเสียงเอี๊ยดอ๊าดดังโหยหวน ลำเสาที่สูงกว่าตัวเรือหลายจั้งเริ่มเอียงวูบ ก่อนจะโค่นฟาดลงมาและจมหายไปในทะเลต่อหน้าต่อตาทุกคน

แม้การยิงปืนใหญ่จะสิ้นสุดลงแล้ว ทว่าเรือเป้าลำนั้นยังคงโคลงเคลงไปมาอย่างน่าเวทนา โครงสร้างเรือที่บอบช้ำเกินกว่าจะรับไหวส่งเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดบาดแก้วหู