บทที่ 2816 ฎีกาขอความดีความชอบสุดไร้ยางอาย

ณ นครลั่วหยาง ภายในตำหนักเจินกวน หลี่ซื่อหมินนั่งตัวตรงหน้าตาย บนใบหน้าไร้อารมณ์ใดๆ เบื้องหน้าของพระองค์ เหล่าขุนนางกำลังโต้เถียงกันอย่างดุเดือดเกี่ยวกับเรื่องราชการงานเมืองเรื่องหนึ่ง

ส่วนเหล่าขุนนางฝ่ายบู๊กลับนั่งยองๆ อยู่ทางนั้น แสดงท่าทีราวกับเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับตนแม้แต่น้อย สำหรับพวกเขาแล้ว เรื่องปากท้องของราษฎรไม่ได้ข้องเกี่ยวกับเหล่าแม่ทัพนายกองเช่นพวกเขาเท่าไรนัก เพราะพวกเขาไม่ใช่ขุนนางปกครอง ต่อให้กระโจนลงไปร่วมวงด้วย ก็ทำได้เพียงแค่พูดลมๆ แล้งๆ ไร้ประโยชน์

ในจังหวะที่การโต้เถียงกำลังดุเดือดจนน้ำลายแตกฟอง หน้าดำหน้าแดงกันไปหมดนั้น จู่ๆ ขันทีน้อยคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นที่หน้าประตูตำหนัก