บทที่ 2847 ผู้น้อยรับคำสั่งมาเข้าพบพุงวอลจูเป็นพิเศษ…

คิมชุนชูนั่งนิ่งเงียบอยู่ตรงนั้น เส้นผมยุ่งเหยิงหลุดลุ่ยปรกศีรษะ เพราะมัวแต่เกาหนังหัวที่คันยิบๆ จากรอยหมัดกัด

ผมเผ้าบดบังสายตาไปครึ่งหนึ่ง บนหน้าผากยังมีรอยฟกช้ำเขียวคล้ำอยู่อีกแห่ง นั่นเป็นเพราะเมื่อคืนก่อนนอนบนเตียงไม้กระดานแคบๆ แล้วเผลอพลิกตัวจนร่วงลงมากระแทกพื้นเต็มแรง

เดิมทีคิมชุนชูคิดคำนวณซ้ำแล้วซ้ำเล่าในใจ รู้สึกมั่นใจไม่น้อยว่าจะเกลี้ยกล่อมยอนแกโซมุนได้ ทว่ากลับไม่เคยคาดคิดเลยว่าจะลงเอยด้วยผลลัพธ์เช่นนี้