บทที่ 2857 ของวิเศษลอยเด่นกลางเวหา สอดแนมได้ไกลนับร้อยลี้

การโคลงเคลงบนท้องทะเลอันกว้างใหญ่ทำให้เจ้าชายนาากาโนะโอเอะผู้สุขสบายมาตลอดต้องทนทุกข์ทรมานอย่างยิ่ง

โดยเฉพาะช่วงไม่กี่วันแรก นาากาโนะโอเอะแทบกลืนข้าวไม่ลง กินอะไรก็อาเจียนออกมาหมด ดีที่เขามีจิตใจเด็ดเดี่ยวยิ่งนัก

เขาปฏิเสธคำทัดทานของเหล่าขุนนางฝ่ายบุ๋นและบู๊ใต้บังคับบัญชาที่เสนอให้เลือกคนอื่นมารับหน้าที่แม่ทัพแทน และยืนกรานจะนำทัพออกศึกด้วยตนเอง