บทที่ 2878 เจ้าควรกลับบ้านได้แล้ว นับจากวันนี้เป็นต้นไป โลกนี้จะไม่มีแคว้นวาอีกต่อไป (ตอนต้น)

ทุกคนต่างเหน็บระเบิดมือด้ามไม้เนื้อแน่นไว้ที่เอวคนละสี่ลูก ในมืออีกข้างถือธูปบูชาที่กำลังส่งควันลอยกรุ่น

ขณะนี้ทหารแคว้นวากำลังควบม้าศึกตัวโตเท่าล่อวิ่งพล่าน ถือดาบและกระบี่กวัดแกว่งตรงมาทางนี้

ตอนแรกเฉิงชู่ปี้ยังมีสีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง ทว่าพอเห็นขุนพลทหารม้าวาร่างค่อนข้างสูงคนหนึ่ง ขาทั้งสองข้างห้อยต่องแต่งอยู่ข้างลำตัวม้าศึกที่ขี่อยู่ ปลายเท้าของเขานั้น ต่อให้เขย่งลงไปอีกนิดเดียวก็แทบจะแตะถึงพื้นดินแล้ว ส่วนม้าตัวเท่าล่อนั่น แทนที่จะเรียกว่าวิ่ง สู้บอกว่ากำลังเล่นเดินทนแข่งกันยังจะถูกเสียกว่า